El uso de los manantiales de aguas termales de Cuntis se remonta a la época romana. El hecho de que los romanos conocieran el poder de las aguas de Cuntis parece probado por el hecho de haberse encontrado numerosas monedas con las imágenes de los emperadores Nerón y César Augusto en el lecho de las fuentes.
En 1765, D. Pedro Gómez de Bedoya, describe en su "Historia Universal de las Fuentes Minerales de España" las Caldas de Cuntis, que afirma haber visitado personalmente. Dice de ellos que:

"...los pobladores de esta Villa no dan noticia, de que esta agua tuviese antiguamente uso alguno, aunque yo creo que no dejaría de ser frecuentada por sus muchas virtudes, y porque el Baño denota no ser fabrica moderna; ni menos saben, que se hayan hecho pruebas, o Análisis de ella, y solo yo, habiendo metido en ella una moneda de Plata, observè, que la volvió de color de Cobre, un poco mas oscuro..."  balnearios de galicia

Más allá de los motivos específicos, el patrimonio arquitectónico religioso da multitud de ideas de ‘destinos’ por toda Galicia, que cuenta con innumerables emplazamientos religiosos clasificados como Monumentos Históricos Protegidos, muchos de ellos abiertos a las visitas. Desde la más humilde de las capillas a las prestigiosas catedrales, cualquier visitante podrá encontrar algo interesante en todo este inventario excepcional.

Ao entrar en Baiona podemos subir por unha pequena estrada uns 500 metros, ata o "Cruceiro da Trindade", fermoso pola súa talla e por ser un dos poucos que se encontra debaixo dun baldaquino de pedra de forma piramidal. Penetramos en Baiona, á man dereita temos a Fortaleza de Monte Real, onde se encontra o Parador Nacional de Turismo Conde de Gondomar. Hoteles en Vigo

Despois de pasear polo casco antigo, non podemos deixar de visitar a Colexiata de Santa María e a capela de Santa Liberata, situada en fronte. A primeira encóntrase aberta ao público en horario de mañá e tarde, mentres que a segunda só pode ser visitada en horario de culto.
Baiona converteuse nunha das localidades máis importantes da navegación deportiva de toda a Península Ibérica. O seu porto alberga numerosas embarcacións, que lle dan un vistoso aspecto, e serve de base para a regata Príncipe de Asturias, celebrada a finais de Agosto.

Para Coñecer:

Unha oportunidade perfecta para coñecer unha cidade do século XVIII diferente ao resto de cidades galegas. A ruta pódese facer a pé e sen grandes presas nunha mañá.

Sairemos do porto, moi preto do peirao de Curuxeiras, trazado a mediados do século XVIII, no que podemos apreciar as características da enxeñería militar da época, funcionalidade e xeometría de liñas de gran sobriedade. Dende este punto encamiñámonos polo atractivo Paseo da Mariña cara a rúa Espírito Santo e á Praza Vella, nas que cómpre destacar as vivendas tradicionais onde sobresaen as galerías, tan características das urbes galegas. Estamos no Ferrol Vello, anterior ao despegue urbano do s. XVIII cunha forte irregularidade no trazado das rúas. Dende a Praza Vella achegámonos á Porta do Parque (s. XIX), que comunica esta área máis antiga da cidade co Arsenal, impresionante complexo militar construído cara a 1750 segundo planos de Julián Sánchez Bort.

Dentro deste recinto poderemos facernos unha idea da gran importancia que a Armada tivo na construcción da cidade. Debemos fixarnos na praza porticada rectangular que comunica coa dársena; na Sala de Armas, pechada polo norte polo Cuartel de Instrucción; no Dique do Sino ou da Campá (s. XIX); no edificio das Ferrerías, que acolle de xeito permanente a Exposición Nacional de Construcción Naval; no Museo Naval e na Biblioteca da Zona Marítima do Cantábrico, instalados no antigo cárcere de San Campio. Unha vez que completemos o percorrido, abandonaremos o recinto a través da Porta do Dique, da mesma época, na que aparece unha fermosa pedra de armas de Carlos III.

Desembocamos así na Praza de Galicia, no Teatro Jofre, edificio modernista de gran orgullo para os ferroláns, construído no terceiro cuarto do século XIX, de arquitectura moi atractiva e cunha interesante programación cultural e artística. Na parte posterior ao Teatro (na Rúa da Coruña) aparece a sobria Concatedral de San Xiao, neoclásica do segundo terzo do s. XVIII, con interesantes tallas e pinturas no seu interior. Unha vez rematada a visita encamiñámonos pola Rúa Igrexa á Alameda de Suances e á Praza da Constitución, un dos espazos verdes máis amplos e acolledores da cidade, onde poderemos descansar un chisco e admirar o edificio do Goberno Militar, tamén do s. XVIII, orixinariamente prisión municipal e hoxe sede da Fundación Caixa Galicia.