Hoteis Galegos

Edificio proyectado en 1911 por Jenaro de la Fuente Domínguez. Fue construido por el constructor vigués, Antonio González Romero, para el porriñés Manuel Rodríguez Rodríguez, emigrante al Ecuador, y su mujer Angelica Bonin. El proyecto inicial contemplaba 10 casas, pero la muerte del dueño impidió que se concluyesen en su totalidad. Esta obra es ecléctica y la más suntuosa que tiene la ciudad por su volumen y lo recargado de su decoración. Entre sus ornamentos encontramos: la cabeza de un león cuyos brillantes y expresivos ojos sirven de ejemplo de la maestría de la cantería viguesa; frontones enmarcados por arcos y ricamente decorados con motivos vegetales y volutas; balcones corridos enmarcados por columnas jónica y corintias; ménsulas ricamente decoradas, etc. El material constructivo es piedra de grano fino y máxima calidad, con un tratamiento muy próximo al pulido.hoteles en vigo

As primeiras décadas do século XVI supoñen o comezo da transformación urbanística do núcleo monumental de Santiago, iniciada coa fundación polos Reis Católicos do Hospital Real. É a época de esplendor do plateresco. O século XVI comeza incorporando a dimensión civil á cidade e péchase co rexurdimento das congregacións relixiosas. O Renacemento sentou as bases do extraordinario conxunto de espazos públicos dispostos arredor da basílica xacobea, que o período barroco se encargará de completar e perfilar. hoteles en santiago

El uso de los manantiales de aguas termales de Cuntis se remonta a la época romana. El hecho de que los romanos conocieran el poder de las aguas de Cuntis parece probado por el hecho de haberse encontrado numerosas monedas con las imágenes de los emperadores Nerón y César Augusto en el lecho de las fuentes.
En 1765, D. Pedro Gómez de Bedoya, describe en su "Historia Universal de las Fuentes Minerales de España" las Caldas de Cuntis, que afirma haber visitado personalmente. Dice de ellos que:

"...los pobladores de esta Villa no dan noticia, de que esta agua tuviese antiguamente uso alguno, aunque yo creo que no dejaría de ser frecuentada por sus muchas virtudes, y porque el Baño denota no ser fabrica moderna; ni menos saben, que se hayan hecho pruebas, o Análisis de ella, y solo yo, habiendo metido en ella una moneda de Plata, observè, que la volvió de color de Cobre, un poco mas oscuro..."  balnearios de galicia

Desde Santiago de Compostela se accede con facilidad, en excursiones de un día, a otros importantes lugares sagrados de Galicia, región apartada de costumbres ancestrales donde paganismo y cristianismo siempre tuvieron una relación especial, sembrada de iglesias románicas y barrocas, de grandiosos monasterios e introspectivos conventos. Hoteles en Santiago

Más allá de los motivos específicos, el patrimonio arquitectónico religioso da multitud de ideas de ‘destinos’ por toda Galicia, que cuenta con innumerables emplazamientos religiosos clasificados como Monumentos Históricos Protegidos, muchos de ellos abiertos a las visitas. Desde la más humilde de las capillas a las prestigiosas catedrales, cualquier visitante podrá encontrar algo interesante en todo este inventario excepcional.

Vigo é unha cidade vinculada ao mar. O mar marcou o seu xurdimento, a súa historia e a súa economía. É unha urbe cosmopolita como poucas, de espírito emprendedor, cunha gran vida social, na que xorden a cotío as novas tendencias de renovación cultural e social que se estenden logo ao conxunto galego. É a urbe máis poboada de Galicia cos seus 293.725 habitantes (2005), aínda que a súa extensa área metropolitana fai que diariamente sexa o centro de traballo, estudo, compras e ocio de máis de medio millón de persoas.

Ao entrar en Baiona podemos subir por unha pequena estrada uns 500 metros, ata o "Cruceiro da Trindade", fermoso pola súa talla e por ser un dos poucos que se encontra debaixo dun baldaquino de pedra de forma piramidal. Penetramos en Baiona, á man dereita temos a Fortaleza de Monte Real, onde se encontra o Parador Nacional de Turismo Conde de Gondomar. Hoteles en Vigo

Despois de pasear polo casco antigo, non podemos deixar de visitar a Colexiata de Santa María e a capela de Santa Liberata, situada en fronte. A primeira encóntrase aberta ao público en horario de mañá e tarde, mentres que a segunda só pode ser visitada en horario de culto.
Baiona converteuse nunha das localidades máis importantes da navegación deportiva de toda a Península Ibérica. O seu porto alberga numerosas embarcacións, que lle dan un vistoso aspecto, e serve de base para a regata Príncipe de Asturias, celebrada a finais de Agosto.

Ferrol é cidade mariñeira e industrial, berce de importantes mariños e militares. O mar é a alma da cidade que vive en simbiose con ela. Naceu como vila pesqueira e co decorrer do tempo converteuse en cidade cun gran potencial naval e militar, todo grazas ao seu porto natural, un dos máis protexidos e belos do mundo, lugar ideal para o refuxio das bravas augas deste tramo do Golfo Ártabro, ao que se accede entre a custodia dos Castelos da Palma e San Felipe. Hoteles en Ferrol

Para Coñecer:

Unha oportunidade perfecta para coñecer unha cidade do século XVIII diferente ao resto de cidades galegas. A ruta pódese facer a pé e sen grandes presas nunha mañá.

Sairemos do porto, moi preto do peirao de Curuxeiras, trazado a mediados do século XVIII, no que podemos apreciar as características da enxeñería militar da época, funcionalidade e xeometría de liñas de gran sobriedade. Dende este punto encamiñámonos polo atractivo Paseo da Mariña cara a rúa Espírito Santo e á Praza Vella, nas que cómpre destacar as vivendas tradicionais onde sobresaen as galerías, tan características das urbes galegas. Estamos no Ferrol Vello, anterior ao despegue urbano do s. XVIII cunha forte irregularidade no trazado das rúas. Dende a Praza Vella achegámonos á Porta do Parque (s. XIX), que comunica esta área máis antiga da cidade co Arsenal, impresionante complexo militar construído cara a 1750 segundo planos de Julián Sánchez Bort.

Dentro deste recinto poderemos facernos unha idea da gran importancia que a Armada tivo na construcción da cidade. Debemos fixarnos na praza porticada rectangular que comunica coa dársena; na Sala de Armas, pechada polo norte polo Cuartel de Instrucción; no Dique do Sino ou da Campá (s. XIX); no edificio das Ferrerías, que acolle de xeito permanente a Exposición Nacional de Construcción Naval; no Museo Naval e na Biblioteca da Zona Marítima do Cantábrico, instalados no antigo cárcere de San Campio. Unha vez que completemos o percorrido, abandonaremos o recinto a través da Porta do Dique, da mesma época, na que aparece unha fermosa pedra de armas de Carlos III.

Desembocamos así na Praza de Galicia, no Teatro Jofre, edificio modernista de gran orgullo para os ferroláns, construído no terceiro cuarto do século XIX, de arquitectura moi atractiva e cunha interesante programación cultural e artística. Na parte posterior ao Teatro (na Rúa da Coruña) aparece a sobria Concatedral de San Xiao, neoclásica do segundo terzo do s. XVIII, con interesantes tallas e pinturas no seu interior. Unha vez rematada a visita encamiñámonos pola Rúa Igrexa á Alameda de Suances e á Praza da Constitución, un dos espazos verdes máis amplos e acolledores da cidade, onde poderemos descansar un chisco e admirar o edificio do Goberno Militar, tamén do s. XVIII, orixinariamente prisión municipal e hoxe sede da Fundación Caixa Galicia.

Pontevedra es la ciudad que abre el interior de su provincia al mar. Es cruce de caminos en un lugar privilegiado y estratégico, en el último meandro del río Lérez antes de abrirse a la ría. Este emplazamiento dio lugar a su origen, romano, al pie de un puente (el actual del Burgo) que cruzaba una calzada que comunicaba Braga, Lugo y Pontevedra. La tradición mítica, en cambio, nos dice que fue fundada por el héroe griego Teucro, participante en la guerra de Troya. hoteles en pontevedra